سال چهارصد و چهل و دويم طغرل به قتل رسيد و فرخ‌زاد بن مسعود سلطنت يافت . و ابو عبد الرحمن سلمى « 1 » و ابو عبد اللّه باكو « 2 » و فخر گرگانى « 3 » شاعر درگذشتند . سال چهارصد و چهل و سيم ابو القاسم فارسى محدث درگذشت . سال چهارصد و چهل و چهارم ابو عمر دوانى محدث وفات يافت . سال چهارصد و چهل و پنجم ابو سعيد سمان رازى « 4 » درگذشت . و محمد ادريس صاحب طنجه فوت شد و دولت آل ادريس در آن ديار ضعيف گشت و عن قريب سپرى گشت . سال چهارصد و چهل و ششم طغرل بيك سلجوقى آذربايجان بگشود . سال چهارصد و چهل و هفتم طغرل بيك به بغداد آمد و ملك رحيم ديلمى را حبس فرمود و بر عراق عرب استيلا يافت .

--> ( 1 ) - شيخ ابو عبد الرحمن سلمى نيشابورى نامش محمد بن حسين و از عرفاى قرن چهارم است اما او در سال 412 مرده و « محمد بن حسين سلمى » ماده تاريخ مرگ او است . ( 2 ) - ابو عبد اللّه باكو ، على بن محمد ، از عرفاى مشهور و همان است كه در شيراز « در مغارهء كوهى كه نزديك است به شيراز منزوى شد و اينك به باباكوهى شهرت دارد » ( نفحات الانس ، ص 320 تا 322 ) . ( 3 ) - فخر الدين اسعد گرگانى سرايندهء كتاب معروف ويس و رامين . دربارهء اين شاعر و كتابش رجوع كنيد به « ويس و رامين » چاپ محمد جعفر محجوب و مقدمهء آن ( تهران ، ابن سينا ، 1337 ) . ( 4 ) - ابو سعيد سمان اسماعيل بن على بن حسن بن زنجويهء رازى از شيوخ معتزله و محدثين عصر خود بوده است ( كشف الظنون ، ذيل « الموافقه » و لغت‌نامهء دهخدا ذيل اسماعيل بن على ) .